Czym jest taniec?
Gdyby zadać to pytanie trzem różnym osobom, prawdopodobnie otrzymalibyśmy trzy różne odpowiedzi, ponieważ nie da się tego jednoznacznie określić. Psychologowie uważają, że jest to zespół złożonych ruchów, który odbywa się zawsze pod wpływem bodźca. Owym bodźcem w większości przypadków jest muzyka, jednak ta forma ruch obecnie i w czasach starożytnych oznaczała całkowicie cos innego. Dziś tańczymy po to aby się zabawić, wyładować emocje. Dziś taniec w głównej mierze jest formą rozrywki, natomiast w starożytności oznaczała cos całkiem innego. Mianowicie był on częścią obrzędów religijnych. Tańczono po to, aby bogowie byli zadowolenie, po to aby oddać mi cześć. W niektórych kulturach taniec jako forma oddania czi była kultywowana także na obrzędach pogrzebowych, ponieważ to, że dziś kojarzy się on z radością i zabawą nie oznacza, ze kiedyś też tak było. Taniec był formą wyrażania smutku i żalu. Taniec był i jest używany również w teatrze. Przykładem takiego zastosowania tej formy ruchowej jest japoński teatr. Tam aktorzy nie tylko wygłaszają swoje role. Oni śpiewają i tańczą po to aby wyrazić swoje emocje, które nie zawsze są pozytywne. Można powiedzieć, ze historia tańca rozpoczęła się wtedy gdy rozpoczęła się historia ludzkości, ponieważ taniec miał za zadanie opisywać jakieś wydarzenia, najczęściej historyczne, jednak dokładnie tego nie wiemy, ponieważ jak wiadomo nie pozostawia on namacalnych śladów. Możemy się o nim dowiedzieć jedynie z innym na przykład pisanych źródeł historycznych takich jak książki czy ryty naskalne. W rzeczywistość i możemy się domyślać, że taniec mógł być kultywowany już przez prehistorycznych ludzi, jednak prawdopodobnie nigdy nie będzie na to dowodów, ponieważ nie pozostawia on po sobie nic, jednak czasem opowieści o nim są przekazywane z pokolenia na pokolenie.